Waar moet je op letten als je de hulpdiensten 112 belt?



Vind je deze video leuk? Klik hiernaast. Dank je ;-)
Sponsored by

De hulpdiensten alarmeren, het lijkt een eenvoudig telefoontje naar 112. Toch wordt er nog al te vaak kostbare tijd verloren, doordat hulpdiensten niet de juiste informatie krijgen. Ik overloop met Erik De Vadder waar je op moet letten.


30-08-2017 -  by Kevin Van der Straeten

Comments

Meld je hier aan om te reageren 





Transcript

De hulpdiensten alarmeren, het lijkt een eenvoudig telefoontje naar 112. Toch wordt er nog al te vaak kostbare tijd verloren, doordat hulpdiensten niet de juiste informatie krijgen. Ik overloop met Erik De Vadder waar je op moet letten.

 

Dag Erik, welkom terug in de studio.

 

Hallo.

 

Vandaag gaan we niet reanimeren of een AED leren gebruiken, maar iets wat mij dan toch heel evident lijkt: gewoon de 112 bellen.

 

Heel belangrijk, absoluut. Het wil niet zeggen dat je iets kan reanimeren of een AED gebruiken het is wel interessant dat er gespecialiseerde hulp ter plaatse komt ook. En dan gaan we over de 112 praten, inderdaad.

 

Ja, maar toch blijkt dat voor heel veel mensen, als het zo ver is, niet zo heel evident te zijn?

 

Dat is ook zo, omdat het een nummer is waar je niet alle dagen naar belt, gelukkig. En men vergeet ook al eens het nummer, omdat je dan in een stresssituatie zit.

 

Nochtans, heel moeilijk is het niet?

 

Het is niet moeilijk, 1 plus 1 is 2 natuurlijk, dus… Wat kunnen we erover zeggen? Het is een Europees noodnummer. Dat wil zeggen, alle landen van de Europese Unie, waar men met de Euro kan betalen. En dat maakt het een beetje interessant, want de Europese Unie is groot. Engeland, dat gaat dus niet.

 

Ah, daar is het een ander nummer?

 

Dat klopt, ja, dat is een ander nummer. En in Italië, jammer genoeg ook. Maar ik hoop dat dat snel gaat veranderen.

 

Ja.

 

Maar in de rest van de landen in Europa, ook met de Europese munt, kan je 112 bellen.

 

OK, maar dan hebben we het nummer al. We bellen.

 

Belangrijk is, als je belt, dat je altijd aan de lijn blijft. Je mag nooit inhaken. Mensen denken, ik heb niet onmiddellijk verbinding, ik ga inhaken, ik ga terugbellen. Want als u gebeld hebt komen op het scherm van die mensen uw gegevens, uw telefoonnummer, uw adres, of wat dan ook.  Ze kunnen misschien niet direct met u praten, maar ze hebben wel al iets van u. Als u gaat inleggen en terug inbellen, komt u terug op het scherm, maar altijd onderaan. En men gaat de oproepen één voor één beantwoorden. Dus dan verdwijnt u elke keer terug van het scherm. U komt terug, maar ze kunnen nooit met u babbelen, omdat u altijd onderaan verschijnt. Dus altijd aan de lijn blijven eens u het nummer hebt gebeld.

 

OK, dat is al interessant.

 

Ja, wat kunnen we er nog over zeggen? Men vraagt: “Wat moeten we zeggen?”  Van, als er contact is, het is raar, maar best waar het gebeurd is. Dat is het beste.

 

Eerst, waar?

 

Eérst, waar. En hoe sneller dat men weet waar het gebeurd is, hoe sneller wij als hulpdiensten kunnen vertrekken. Want die mensen zijn terwijl op hun computer aan het typen, die sturen ons al het adres doorwant ze hebben het al, en wij kunnen eventueel al vertrekken, en onderweg krijgen wij andere informatie mee.

 

OK

 

Dus best waar het gebeurd is en zo concreet mogelijk. Gemeente, straat en nummer. Of één of andere aanwijzing.

 

Ja, ik kan me ook voorstellen dat als het in een groot publiek gebouw of zo is, dat je dan ook nog graag weet waar in dat gebouw?

 

Ja, inderdaad, waar in dat gebouw en als dat in de dag is en je hebt volk genoeg om mensen naar beneden te sturen om ons op te wachten is het altijd interessant dat wij gebracht worden tot aan het slachtoffer. Is het niet, dat je het zo concreet mogelijk zegt van, het is achteraan de trap op, tweede verdieping links bijvoorbeeld. Zodanig dat wij echt concreet weten waar we moeten zijn.

 

Ja, want het is echt verloren tijd als jullie moeten beginnen zoeken, hé.

 

Dat klopt. En dat gebeurt nogal eens en dat is ook in de stress bij de mensen dat dat soms gebeurt en natuurlijk ook als de mensen niet exact weten waar ze zijn, ja, is het niet altijd gemakkelijk om de plaats te vinden. Dus neem even de moeite, zelfs als je aan het telefoneren bent, om een aanknopingspunt te vinden.

 

Even rond te kijken van…

 

Ja en zo goed mogelijk te informeren waar we moeten zijn. Dat maakt het voor ons inderdaad veel gemakkelijker om snel ter plaatse te komen.

 

OK. Naast, waar.

 

Ja, uiteraard wat er gebeurd is. Heel belangrijk én zo concreet mogelijk. Bijvoorbeeld naar aanleiding van de vorige opnames in verband met reanimatie kan je zeggen: “Ik heb hier één volwassen persoon die bewusteloos is”. Dat is enorm veel informatie die in één zin wordt gezegd. Je zegt hoeveel slachtoffers, één of twee, belangrijk. Ondanks mijn twintigjarige ervaring kan ik niet 20 slachtoffers tegelijkertijd alleen aan, jammer genoeg, maar dat is niet zo. Dan moeten er meer mensen ter plaatse komen. Dus de hoeveelheid slachtoffers. Dan zeg je of het een volwassene is, of een kind, of een bevalling, of een brand.

 

Maakt dat uit om op voorhand te weten of het een volwassene is of een kind?

 

Absoluut. We hebben in onze ziekenwagen, of in onze MUG, allerlei materialen zitten. Al dat materiaal steekt niet in één koffer, dat zou gemakkelijk zijn, maar het zit in aparte koffers. En als ik ergens ter plaatse kom met mijn gerief voor volwassenen en er ligt een kind, maakt het veel…

 

Moet je weer terug.

 

Ja. Dat is goed voor mijn fysiek, maar helaas niet goed voor het slachtoffer uiteraard.

 

Ik wist niet dat dat belangrijk was.

 

Ja, dat is toch wel interessant om te weten. Een bevalling hetzelfde, dat is niet zo moeilijk om te doen, maar het is interessant om het gerief bij te hebben om dat baby’tje op de wereld te zetten, om ook voor dat baby’tje te zorgen.

 

Ja, als je daar met uw AED staat, dat gaat niet veel helpen, hé.

 

Ik denk het niet, nee. Dus best zo concreet mogelijk, en kort zeggen inderdaad of het een volwassene is, of wie het betreft eigenlijk.

 

Ja.

 

En als laatste in het meest extreme geval, heb ik gezegd: bewusteloos ademt niet meer, of hartstilstand. Waarom? Dan wordt er altijd een MUG meegestuurd. Een MUG is een medisch team, is een dokter en een verpleegkundige. Je hebt meer materiaal nodig en die komen dan ineens mee ter plaatse. Als je gewoon zegt, die persoon is ziek. Wat is ziek? Men stuurt een ziekenwagen; het blijkt erger te zijn, de MUG moet nog vertrekken. Het is beter dat je onmiddellijk zegt wat er aan de hand is en dan komt een medisch team mee ter plaatse.

 

Ja, maar ook als je twijfelt, zeg je dan misschien best van: “Ik denk dat het dat is, maar ik ben niet zeker.”?

 

Dat kan je dan zeggen. En de mensen die aan de andere kant van de lijn zitten, die de 112 beantwoorden die gaan u vragen stellen dan, zodanig dat zij zo goed mogelijk kunnen inschatten wat er aan de hand is en welke disciplines of welke manschappen ter plaatse moeten komen.

 

Ja, zij gaan misschien ook zeggen wat je in tussentijd kan doen?

 

Dat klopt, inderdaad. Men vraagt om uw telefoon op speaker te zetten eventueel en men kan met jou overleggen. In Antwerpen hebben wij Phone CPR. Men gaat dus uitleggen op enkele seconden om hartmassage te geven. Als je dat wil tenminste, maar blijkbaar heeft men daar heel goede resultaten mee.

 

OK. Dat is op zich allemaal heel interessant.

 

Zeker een meerwaarde. Wat moeten we nog doen? We hebben gezegd waar het gebeurd is. Dan hebben we gezegd wat er aan de hand is, én je moet eigenlijk eindigen met alle andere informatie die relevant kan zijn.

 

Zoals?

 

Een ongeval met een tram en er hangt een kabel van de elektriciteit van de tram te bengelen. Ik vind dat niet zo leuk als ik ter plaatse kom als er een kabel van 300 volt naast mij ligt te bengelen. Dus die zaken moet je ook meegeven. Een ongeval met een trein: het treinverkeer moet stilgelegd worden. Het brandt: de brandweer moet ter plaatse komen. “Ik ruik gas”. Het zijn die zaken die ze ook moeten weten om de juiste hulp ter plaatse te sturen. Eigen veiligheid eerst. Dat is binnen de hulpverlening het belangrijkste, dus daar moet men ook mee rekening houden. Dus die informatie moet men meegeven. In geval van reanimatie bijvoorbeeld kan je ook zeggen: “Ik start met reanimatie.” Dat wordt meegegeven aan de hulpdiensten. Het is toch goed om te weten dat men al bezig is. Dan weet je, Ok, die persoon zijn overlevingskans is groter. Dat is een extra meerwaarde.

 

Ja, natuurlijk.  OK, ik heb in ieder geval veel bijgeleerd. Ik wist niet dat er uiteindelijk zoveel processen daar achter in gang gezet werden en wat de impact is van de juiste informatie te geven.

 

Dat is het belangrijkste. De impact van de juiste informatie.

 

Ik hoop dat ik het nooit nodig ga hebben, Erik, maar toch in ieder geval bedankt voor de uitleg.

 

Met plezier gedaan.

 

En u, beste kijker, bedankt voor het kijken en alweer tot volgende week.

Nieuwsbrief


Ontdek de nieuwsbrief